اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
خِتامُهُ مِسکٌ وَ فِي ذلِکَ فَليَتَنافَسِ المُتَنافِسُونَ «26»
و در اينکه تفضلات نسبت بابرار بايد بگروند گروندگان. يعني واجب است بر تمام افراد بشر که در مقام تحصيل اينکه فيوضات برآيند بتحصيل ايمان و تصفيه اخلاق و اتيان باعمال صالحه و تقواي از کليه معاصي تا نائل شوند باين فيوضات تا نگروند نائل نميشوند: مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد. بدون عمل مجرد تمني و آرزو است، و مکرر گفتهايم که اينکه ايمان و اعمال صالحه و تقواي از معاصي مجرد قابليت تفضل ميآورد آن هم بتوفيق و تأييد و اعانت خداوند نه استحقاق و طلبکاري، و تمام اينکه فيوضات تفضلات الهي است در محل در مقابل کفر و شک در دين و شرک و ترک واجبات
جلد 18 - صفحه 44
و فعل محرمات انسان را از قابليت مياندازد مثل دانه گندم و هسته خرما و ساير حبوبات و فواکه که خودبخود رشد نميکند احتياج بزارع و غارس دارد و آب که بموقع باو برسد و دفع آفات از او بشود تا خداوند او را سبز و خرم و رشد و ثمر دهد، و اما اگر فاسد شد و از قابليت افتاد انتظار خرمي و سبزي و رشد و ثمر نداشته باشد:
اللهم اني اسألک ان تجعلني من الأبرار و لا تجعلني من الفجار بحق محمّد و آله الاطهار صلواتک عليهم ما دامت الليل و النهار.