تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ «24»
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ: بشناسى اى نگرنده در روى‌هاى ايشان، نَضْرَةَ النَّعِيمِ: تازگى نعمت‌هاى بهشت. يعنى بهجت تنعم و طراوت لذّات و نضارت آنها بر روى ابرار خلق فرمايد که هيچ واصفى وصف نتواند کرد و به يک کلمه جامعه وصف فرموده.