اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ الأَبرارَ لَفِي نَعِيم‌ٍ «22»
محققا ابرار که شرح حال آنها بيان شد در نعيم هستند که بهشت باشد که نعمتهاي بهشت هميشه باقي است نه تمام ميشود که از بين برود و نه فاسد ميشود که
جلد 18 - صفحه 43
نتوان استفاده کرد بلکه زياد ميشود که ميفرمايد: وَ أُزلِفَت‌ِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقِين‌َ غَيرَ بَعِيدٍ هذا ما تُوعَدُون‌َ لِکُل‌ِّ أَوّاب‌ٍ حَفِيظٍ مَن خَشِي‌َ الرَّحمن‌َ بِالغَيب‌ِ وَ جاءَ بِقَلب‌ٍ مُنِيب‌ٍ ادخُلُوها بِسَلام‌ٍ ذلِک‌َ يَوم‌ُ الخُلُودِ لَهُم ما يَشاؤُن‌َ فِيها وَ لَدَينا مَزِيدٌ ق آيه 31 الي 35.