1- اسلام، حامى مظلومان است. زنان، در طول تاريخ مورد ظلم وتضييع حقوق قرار گرفتهاند وقرآن بارها از آنها حمايت نموده است. «لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ»
2- مبارزه با بساط سنّتهاى خرافى و جاهلى، از اصول وظايف انبيا است.
«لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ»
3- انسان براى بدترين کارها، گاهى مقدّسترين نامها را دستاويز قرار مىدهد.
«يُؤْلُونَ»
4- توجّه به حقوق ونيازهاى روحى و غريزى زن، يک اصل است. «تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ»
5- براى بازگشت افراد و اتخاذ تصميم عاقلانه، فرصتى لازم است. «أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ»
6- به جاى دعوت به طلاق، بايد مردم را به ادامه زندگى تشويق کرد. مرد و زن بدانند بازگشت به زندگى، رمز دريافت مغفرت و رحمت خداوندى است.
«فَإِنْ فاؤُ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 354