تفسیر نور (محسن قرائتی)
کَلَّا إِنَّ کِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ «7» وَ ما أَدْراکَ ما سِجِّينٌ «8» کِتابٌ مَرْقُومٌ «9» وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ «10» الَّذِينَ يُکَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ «11» وَ ما يُکَذِّبُ بِهِ إِلَّا کُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ «12» إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ «13»
چنين نيست (که آنان مىپندارند)، همانا پرونده بدکاران در سجّين است. و تو چه مىدانى که سجّين چيست؟ اين، سرنوشتى است رقم خورده (و حتمى). واى بر تکذيب کنندگان در آن روز. کسانى که روز جزا را انکار مىکنند. و جز تجاوزگر گناهکار، کسى آن را تکذيب نمىکند. هرگاه آيات ما بر او تلاوت شود، گويد: افسانههاى پيشينيان است.