اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَدراک‌َ ما سِجِّين‌ٌ «8» کِتاب‌ٌ مَرقُوم‌ٌ «9»
که نفس کتاب مرقوم را سجين ميفرمايد، و اگر گفتيم کتاب فجار همان نامه عمل
جلد 18 - صفحه 37
است ميتوان گفت نفس نامه عمل خود دلالت دارد بر سجين زيرا همان آمدن بدست چپ يا از پشت سر دليل بر سجين است بلکه همين باز کردن نامه که غرق معاصي است و هيچ عمل خيري در او نيست خود صاحب نامه ميفهمد که حکم آن سجين است چنانچه ميفرمايد: اقرَأ کِتابَک‌َ کَفي بِنَفسِک‌َ اليَوم‌َ عَلَيک‌َ حَسِيباً اسراء آيه 14 بلکه خودش اعتراف ميکند که ميفرمايد: وَ وُضِع‌َ الکِتاب‌ُ فَتَرَي المُجرِمِين‌َ مُشفِقِين‌َ مِمّا فِيه‌ِ وَ يَقُولُون‌َ يا وَيلَتَنا ما لِهذَا الکِتاب‌ِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا کَبِيرَةً إِلّا أَحصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظلِم‌ُ رَبُّک‌َ أَحَداً کهف آيه 49.
تنبيه: قبلا گفتيم که آنچه در نامه عمل ثبت شده افعال و اعمال ظاهريه است امور قلبيه جز خداي متعال نميداند، و در بعض اخبار که بعض عصات مؤمنين چون نامه عملش را ميبيند و خود را مستحق جهنم ميداند خود رو بجهنم ميرود خطاب ميرسد که: نزد من يک ذخيره‌اي داري و بواسطه آن گناهانت را عفو کردم و آمرزيدم مأيوس مباش تو را نجات ميدهم و بهشت ميبرم. اللهم عفوک عفوک مغفرتک مغفرتک.