تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَلاَّ إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ «18»
کَلَّا: (منع است از تکذيب).
نکته- کلّا اوّل را معقب ساخت به وعيد فجّار و دوّم را به وعد ابرار تا اشعار باشد به آنکه تطفيف از قسم فجور و ايفاء از نوع برّ است يعنى حقا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ: به درستى که آنچه نوشته مىشود از اعمال نيکوکاران يا نوشتن اعمال ايشان، لَفِي عِلِّيِّينَ: هر آينه در علّيّين است، و آن ديوان خير که مدوّن شده در آن آنچه ملائکه و صلحاى ثقلين به جا آورده.