نکته‌های تفسیر نور

«عِلِّيِّينَ» جمع «على» به معناى درجات و مراتب بلند تا بى‌نهايت است. مراد از کتاب ابرار، سرنوشت نيکان در قيامت است و «مَرْقُومٌ» يعنى مشخص و نشان‌دار به گونه‌اى که با ساير نوشته‌ها اشتباه نمى‌شود. «ارائک» جمع «اريکة» به معناى تختى است که زينت شده و براى آرميدن مهياست. «نَضْرَةَ» به معناى زيبايى و خرّمى و «نَعِيمٍ» به معناى نعمت فراوان و «رَحِيقٍ» به معناى شراب خالص است. «تنافس» يا از «نفيس» است، يعنى دو نفر براى به دست آوردن يک شى‌ء نفيس تلاش مى‌کنند و يا از «نفس» است، يعنى دو نفر براى به دست آوردن چيزى، آخرين نفس خود را به کار برده و تلاش مى‌کنند. «1» پذيرايى در بهشت، مراتب و درجاتى دارد: براى گروهى‌ «يُسْقَوْنَ» و براى گروهى ديگر «سَقاهُمْ رَبُّهُمْ» «2» يعنى بعضى با واسطه و بعضى بى‌واسطه الطاف را دريافت مى‌کنند. بعضى گفته‌اند که مراد از مسک در «خِتامُهُ مِسْکٌ»، ظرف شراب مُهر شده است. «1». تفسير راهنما. «2». انسان، 21. جلد 10 - صفحه 420 مقرّبان از تسنيم مى‌نوشند، ولى ابرار از نوشيدنى که با تسنيم مخلوط شده، خواهند نوشيد. نوشيدنى‌هاى بهشتى انواعى دارد: بعضى در نهرها جارى است: «أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ، أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ‌، أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ، أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ» «1» بعضى در ظرف‌هاى مُهر شده است: «خِتامُهُ مِسْکٌ» و بعضى از آسمانِ بهشت يا از طبقات بالاى آن فرو مى‌ريزد که همان تسنيم است. «2» امام باقر عليه السلام فرمود: تسنيم، بهترين نوشيدنى بهشت است و مخصوص پيامبر و اهل بيت اوست و از بالا مى‌ريزد و در منزل‌هاى آنان جارى است. «3»