تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ (33) وَ ما أُرْسِلُوا: و حال آنکه فرستاده نشده‌اند اهل کفر و نفاق، عَلَيْهِمْ حافِظِينَ‌: بر مؤمنان نگهبانان، تا گواهى دهند بر ضلالت و هدايت ايشان. اين تهکم و توبيخ است بر ايشان. نزد بعضى اين نيز از قول کفّار است. يعنى کفّار از روى انکار مى‌گفتند که اتباع پيغمبر گمراهند و فرستاده نشده‌اند بر ايشان، در حالتى که نگهبانان ايشان باشند و ايشان را از شرک باز دارند و به دين ديگرى دعوت کنند. چون کفّار با مؤمنان به اين طريق سلوک نموده و پيوسته استهزاء به‌ «1» شواهد التنزيل (چ بيروت) ج 2 ص 329- 328 مضمون روايت را به چند نقل آورده و نيز کشاف چ مصر، ج 4 ص 197. جلد 14 - صفحه 111 ايشان نموده و بر آنها خنديدند؛