تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ «14»
وَ إِنَّ الْفُجَّارَ: و به درستى که بدکاران که منکر قيامت و بعثاند، لَفِي جَحِيمٍ: هر آينه در جهنّماند با عذاب آن. اين بيان آن چيزى است که حفظه اعمال را به جهت آن مىنويسند و تهويل و تهديد مشرکان و عاصيان و لطف بر اهل ايمان.