تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ «16»
وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ: نيستند فجّار از جهنّم غايب شوندگان، به جهت خلود آنها در جهنم. مروى است که فضيل هرگاه اين آيه مىخواند، مىگفت:
جلد 14 - صفحه 90
«ما اشدّها من آية على الغافلين»: سختترين آيه بر غافلان اين آيه است. «1» تنبيه- بدان که اجماعى تمام مسلمين بلکه از ضروريات دين دوام عذاب و عقاب است براى مشرکين و منافقين و کفّار در آتش جهنم، و نصوص آيات و تواتر اخبار دال است بر آن، از جمله اين آيه «يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ» درآيند به جهنّم و ملازم باشند عذاب را که از آن غايب نشوند به سبب خلود، و ايضا در آيه ديگر فرمايد: «خالِدِينَ فِيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ»*: «2» مخلّدند در جهنم و سبک گردانيده نشود از ايشان عذاب و منظور نظر رحمت الهى نخواهند بود، و آيات بسيار که تمام دلالت دارد بر آنکه کفّار و مشرکين در عذاب جهنم مخلّدند ابد الآباد، و تأويل ظواهر نصوص و ايراد بعضى شبهات در مقابل تواتر آيات و اخبار هر آينه از درجه اعتبار ساقط خواهد بود.