اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذَا المَوؤُدَةُ سُئِلَت «8» بِأَي‌ِّ ذَنب‌ٍ قُتِلَت «9»
مؤووده از ماده وأد بمعني قرابت و خويشاوندي است و اينکه آيه را سه نحو تفسير کرده‌اند.
يک: آنکه در جاهليت دختران خود را زنده زير خاک ميکردند که ميفرمايد:
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِالأُنثي ظَل‌َّ وَجهُه‌ُ مُسوَدًّا وَ هُوَ کَظِيم‌ٌ يَتَواري مِن‌َ القَوم‌ِ مِن سُوءِ ما بُشِّرَ بِه‌ِ أَ يُمسِکُه‌ُ عَلي هُون‌ٍ أَم يَدُسُّه‌ُ فِي التُّراب‌ِ أَلا ساءَ ما يَحکُمُون‌َ نحل آيه 58 و 59.
دو: آنکه مراد از قتلت بمعني قطعت و مراد قطع رحم است که يکي از معاصي کبيره است مقابل صله رحم.
تفسير سوم که از اخبار بسيار از ائمه طاهرين داريم که مراد قرابت پيغمبر است که خداوند مزد رسالت آن حضرت قرار داده که فرمود: قُل لا أَسئَلُکُم عَلَيه‌ِ أَجراً إِلَّا
جلد 18 - صفحه 5
المَوَدَّةَ فِي القُربي نحل آيه 23، و ميفرمايد: قُل ما سَأَلتُکُم مِن أَجرٍ فَهُوَ لَکُم إِن أَجرِي‌َ إِلّا عَلَي اللّه‌ِ سبأ آيه 47، و شرط ايمان است و از ضروريات دين اسلام است مودت ذوي القربي حضرت رسالت ميفرمايد:
وَ إِذَا المَوؤُدَةُ سُئِلَت يعني مسئول عنه است يعني از افراد سؤال ميشود که با ذوي القرباي پيغمبر چه کرديد! بچه گناه و تقصيري آنها را کشتيد مگر فاطمه از ذوي القربي نبود براي چه تخته در بپهلويش فشار داديد تا استخوانهاي پهلويش را شکستيد تازيانه ببازويش زديد تا مثل بازو بند ورم کرد، ببدنش زديد تا خون خارج شد، سيلي زديد تا چشمش قرمز شد صورتش نيلي شد، مگر محسن از ذوي القربي نبود سقط گرديد! مگر علي نبود طناب بگردنش انداختيد، در خانه او را آتش زديد و و و، مگر حسن نبود زهر در گلويش ريختيد جگرش را قطعه قطعه کرديد! مگر حسين نبود با او و اصحابش و اهل بيتش چه کرديد!- مگر ائمه طاهرين نبودند که همه آنها را بزهر جفا کشتيد، مگر سادات و ذراري پيغمبر نبودند که آنها را سر بريديد و کرديد آنچه کرديد!