تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «229» الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساکٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ وَ لا يَحِلُّ لَکُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً إِلَّا أَنْ يَخافا أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْکَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَعْتَدُوها وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ‌ طلاق (رجعى که امکان رجوع وبازگشت دارد، حداکثر) دو مرتبه است. پس (در هر مرتبه) يا بايد به طور شايسته همسر خود را نگهدارد و (آشتى نمايد،) يا با نيکى او را رها کند (و از او جدا شود.) و براى شما مردان روا نيست که چيزى از آنچه به همسرانتان داده‌ايد، پس بگيريد مگر اينکه دو جلد 1 - صفحه 357 همسر بترسند که حدود الهى را بر پا ندارند. پس اگر بترسيد که آنان حدود الهى را رعايت نکنند، مانعى ندارد که زن فديه و عوض دهد. (و طلاق خُلع بگيرد.) اينها حدود و مرزهاى الهى است، پس از آن تجاوز نکنيد. و هر کس از حدود الهى تجاوز کند پس آنان ستمگرانند.