تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) الْجَوارِ الْکُنَّسِ «16» الْجَوارِ الْکُنَّسِ‌: روندگان که پنهان شوندگانند در تحت روشنى آفتاب و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است که مراد به اين نجوم، ذرارى؟؟؟ «1» منهج الصادقين (چ سوم- اسلاميه)، ج 10 ص 164. در اين مدرک عبارت چنين است: وا انقطاع ظهرياه. جلد 14 - صفحه 73 خمسه‌اند که آن را خمسه متحيره نامند: مريخ. زحل، عطارد. زهره. مشترى. «1» که با شمس و قمر سير مى‌کنند و رجوع مى‌نمايند تا آنکه در تحت نور شمس مستور مى‌شوند. پس خنوس ايشان، رجوع، و کنوس ايشان، اختفاء در تحت ضوء شمس است. نزد بعضى مراد جميع کواکب‌اند که خنس آنها در روز است. چه غايب مى‌شوند از چشم‌ها و کنس آنها در شب، يعنى به شب از اماکن خود بيرون آيند.