تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَوْ يَذَّکَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّکْرى‌ «4» أَوْ يَذَّکَّرُ: يا پند گيرد به آنچه بداند از مواعظ، فَتَنْفَعَهُ الذِّکْرى‌: پس نفع دهد او را پند دادن تو. مراد آن است که تو ميدانى چيزى را که مترقّب است از ابن مکتوم از تزکيه يا تذکر. «1» تفسير قمى، چ نجف 1387 هج، ج 2، ص 405- 404. در اين نسخه بجاى عثمان، عثکن آمده است. جلد 14 - صفحه 49