تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَکْفَرَهُ «17» بعد از وصف قرآن بيان حال مکذبان فرمايد: قُتِلَ الْإِنْسانُ‌: کشته باد، لعنت کرده باد، دور باد از رحمت، آدمى، يعنى کافر؛ ما أَکْفَرَهُ‌: چه کافر ساخت او را. اين تعجّب است از فرط انسان در کفران. اين آيه با وجود اختصار دالّ است بر سخط عظيم و ذم شنيع نسبت به انسانى که کفر او شديد شده و ضلالت او به نهايت رسيده که با وجود کثرت شواهد توحيد ايمان نياورد و نيست چيزى که موجب کفر او شود. پس با وجود کثرت نعم سبحانى بر او چه چيز داعى کفر او شده و او را کافر ساخته و اصلا تأمل نکند در اين که: