تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ «21»
ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ: پس بميرانيد او را به وقت انتهاى عمر، به اين وجه که خلق موت فرمود در او يا ازاله حيات نمود از او. پس او را صاحب قبر گردانيد.
يعنى امر نمود که او را به خاک درآورند و دفن نمايند.