تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَأَراهُ الْآيَةَ الْکُبْرى‌ «20» فَکَذَّبَ وَ عَصى‌ «21» ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعى‌ «22» فَحَشَرَ فَنادى‌ «23» فَقالَ أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلى‌ «24» فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَکالَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولى‌ «25» إِنَّ فِي ذلِکَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى‌ «26» پس معجزه بزرگ را به او نشان داد. امّا او تکذيب کرد و نافرمانى نمود. آنگاه پشت کرد، در حالى که (براى خاموشى اين دعوت) تلاش مى‌نمود. پس (ساحران را) جمع کرد و ندا داد. و گفت: من پروردگار برتر شما هستم. آنگاه خداوند او را به کيفر دنيا و آخرت گرفتار کرد. همانا در اين ماجرا براى هر کس‌که (از سوء عاقبت) بترسد، درس عبرتى است.