تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) أَخرَج‌َ مِنها ماءَها وَ مَرعاها (31) بيرون‌ کرد ‌از‌ زمين‌ آب‌ ‌آن‌ ‌را‌ و چراگاه‌ ‌آن‌ ‌را‌. ‌هر‌ قسمت‌ زمين‌ ‌که‌ نزديکتر بدريا ‌باشد‌ ‌اگر‌ حفر کنند زودتر بآب‌ ميرسند و بسا ‌از‌ فشار آب‌ شکاف‌ ‌بر‌ ميدارد و رودخانه‌ها و نهرها ‌بر‌ صفحه‌ زمين‌ جاري‌ ميشود و چه‌ بسيار ‌از‌ اشعه شمس‌ بخار ميشود و متصاعد ميگردد و بصورت‌ ابر ‌در‌ ميآيد و باران‌ ميشود و ‌در‌ اعماق‌ زمين‌ فرو ميرود و ‌از‌ کوه‌ها جريان‌ پيدا ميکند و رودخانه‌ها و نهرها ‌در‌ اطراف‌ زمين‌ تشکيل‌ داده‌ ميشود جل‌ الخالق‌ و همين‌ ‌است‌ مفاد: أَخرَج‌َ مِنها ‌از‌ زمين‌ بتوسط چشمه‌ها و آبار و رودها. ماءَها و سبب‌ ميشود ‌که‌ گياه‌ ‌از‌ زمين‌ روئيده‌ شود و اشجار رشد کند ‌براي‌ خوراک‌ انسان‌ و حيوانات‌ بالاخص‌ حيوانهاي‌ بياباني‌ ‌که‌ مفاد: وَ مَرعاها ‌است‌ چراگاههاي‌ صحراها و بيابانها و مزارع‌ و کشتزارها و باغستانها ‌حتي‌ بسيار ‌از‌ خانه‌ها ‌که‌ چه‌ اندازه‌ برکات‌ و فوائد ‌غير‌ ‌از‌ مأکولاتش‌ دارد ‌در‌ تلطيف‌ هوا و سايه‌بان‌ و استفاده‌ ‌از‌ چوبها و برگ‌ها و تخمها و ريشه‌هاي‌ ‌آنها‌.

آیات این صفحه