برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 34)- بعد از اشاره به بعضی از دلائل معاد، در آیات قبل، در اینجا بار دیگر، به مسأله رستاخیز و سرنوشت خدا ترسان و هوی پرستان در آن روز باز میگردد، میفرماید: «هنگامی که آن حادثه بزرگ، رخ دهد» نیکوکاران و بدکاران هر کدام به جزای اعمال خویش میرسند (فاذا جاءت الطامة الکبری).
«طامّه» در اینجا اشاره به قیامت است که مملوّ از حوادث هولناک میباشد و توصیف آن به «کبری» تأکید بیشتری در باره اهمیت و عظمت این حادثه بینظیر است.