اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَومَ يَتَذَکَّرُ الإِنسانُ ما سَعي (35)
در آن روز ياد ميآورد انسان آنچه سعي کرده در دنيا از خير و شر، ايمان و کفر، طاعت و معصيت، حسن و قبح، احسان و اسائه، قضاياي محشر را در آيات قرآني گوشزد بندگان فرموده، زمين محشر يک قسمت مثل کوره حدادي آتش فشان، خورشيد يک ني بالاي سر سياه، آتش جهنم نفير و زفير دارد، غلهاي آتشي بگردن، نامه عمل بدست چپ و از پشت سر سپاه، ملائکه عذاب با تازيانههاي آتشي بالاي سر آنها، قسمت ديگر طرف راست صحراي محشر زير سايه عرش، پاي منبر وسيله زير لواي حمد، کنار حوض کوثر، نسيم بهشت ميوزد، نامه اعمال بدست راست نوراني صورتها نوراني در يک همچو روزي:
يَومَ يَتَذَکَّرُ الإِنسانُ ما سَعي در جاي ديگر ميفرمايد: وَ أَن لَيسَ لِلإِنسانِ إِلّا ما سَعي وَ أَنَّ سَعيَهُ سَوفَ يُري ثُمَّ يُجزاهُ الجَزاءَ الأَوفي نجم آيه 39 الي 41.
383