تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِلى‌ رَبِّکَ مُنْتَهاها (44) إِلى‌ رَبِّکَ مُنْتَهاها: به سوى پروردگار توست موضع نهايت علم قيامت، نه غير او. يعنى غايت دانستن آن، به او راجع است و هيچ کس بر آن آگاه نيست. چون کفّار قريش از حضرت علم به وقوع قيامت را مى‌پرسيدند و حضرت به جهت اين پيوسته ذکر قيامت و از حق تعالى سؤال نمود، آيه آمد تو بر دانستن قيامت بر چه چيزى؟ يعنى مردمان مى‌پرسند تو را از وقوع قيامت و توبه جهت حرص در جواب آنها پيوسته ذکر آن مى‌کنى و حال آنکه اين علم از علوم خاصه من است و سزاوار نيست که هيچ کس را بر آن مطّلع سازم.