تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ثُمَّ کَلاَّ سَيَعْلَمُونَ «5»
ثُمَّ کَلَّا سَيَعْلَمُونَ: پس عن قريب عالم شوند در آخرت، به خبث عقيده و [و] بطلان قول خود.
نکته- تکرير ردع با وعيد، جهت تشديد و مبالغه و اشعار است به آنکه وعيد دوم شديدتر و سخت‌تر خواهد بود از اول. و اکثر برآنند که اول نزد نزع و دوم در قيامت است.
پس حق سبحانه تعداد نعم خود مى‌فرمايد بر ايشان بدانچه معاينه مى‌بينند از
«1» تفسير برهان (چ علميه- قم)، ج 4، ص 419 روايت 1. و نيز اصول کافى، چاپ دار الکتب الاسلاميه، ج 1، ص 207، روايت 3.
«2» عيون اخبار الرضا (عليه السّلام)، (چ نجف 1390 ق) ج 2، ص 6، روايت 13.
جلد 14 - صفحه 11
عجايب صنع، که دالّ است بر کمال قدرت سبحانى، تا تنبيه باشد بر وجه استدلال بر صدقيّت آنچه در او اختلاف مى‌کنند؛ و مى‌فرمايد:
نعمت اوّل: