تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً «23»
لابِثِينَ فِيها: در حالتى که درنگ کنندگانند در آن، احقابا: روزگارهاى متعاقب و متوالى يکديگر. حقب هشتاد سال است از سالهاى آخرت.
جلد 14 - صفحه 18
در معانى الاخبار- ابن بابويه (رحمه اللّه) از حضرت صادق عليه السّلام نقل نموده فرمود: احقاب هشت حقب، و هر حقبى شصت سال، و سال سيصد و شصت روز، و هر روزى هزار سال که شماره مى‌کنيد. «1» بيان- مراد اين نيست که براى عذاب کفار تعيين مدّت شده باشد. بلکه معنى آن است که هر حقبى مى‌گذرد، حقبى ديگر در عقب آن آيد تا ابد الآباد.
عيّاشى از حمران روايت نموده که: از حضرت باقر عليه السّلام سؤال کردم، فرمود: اين آيه در شأن جماعتى است که از جهنّم بيرون آيند و در آن مخلّد نيستند. «2» پس مراد اهل توحيد خواهند بود، زيرا به نصّ و اجماع ثابت شده که کفار مخلّد باشند.