تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّهُمْ کانُوا لا يَرْجُونَ حِساباً «27»
إِنَّهُمْ کانُوا: بدرستى که ايشان بودند، لا يَرْجُونَ حِساباً: اميد نداشتند و نمىترسيدند از حساب آخرت، يا اميدوار نبودند به ثواب آخرت و گمان نمىبردند که ايشان را حساب باشد.