1- اسلام، دين فطرى است و انسان فطرتاً متمايل به ازدواج است. لذا اسلام اجازه مى‌دهد اين خواسته حتّى در زمان عدّه، به نحو کنايه که عواطف بستگان جريحه دار نگردد، طرح شود. «لا جُناحَ عَلَيْکُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ»
2- به غرائز و هيجان‌هاى نفسانى توجّه داشته باشيد و به جاى سرکوب غرائز، جوانان را راهنمايى کرده و هشدار بدهيد. «عَلِمَ اللَّهُ أَنَّکُمْ سَتَذْکُرُونَهُنَّ وَ لکِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا»
3- توجّه به زمان و حالات، در طرح پيشنهادات، يک اصل است. خواستگارى زن داغدار در ايام عده با صراحت، بى‌ادبى يا بى‌سليقگى ونوعى گستاخى است. «عَرَّضْتُمْ ... تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً»
4- کسى که بداند خداوند از درون او آگاه است، تقوا پيشه مى‌کند. «يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِکُمْ فَاحْذَرُوهُ»
5- سفارش به تقوا در هر حال، مخصوصاً در مسائل زناشوئى مورد نظر است.
«فَاحْذَرُوهُ»
6- خداوند با حلم خود، کم صبرى شما را جبران مى‌کند. شما به قدرى عجله داريد که به سراغ زن داغديده آن هم در ايام عدّه مى‌رويد، ولى خداوند با حلم خود اين کار را بر شما منع نکرده است. «أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ»
جلد 1 - صفحه 369
7- به دنبال هشدار، زمينه‌ى بازگشت را نيز فراهم کنيد. «فَاحْذَرُوهُ ... غَفُورٌ حَلِيمٌ»