1- تکذيب کنندگان دين در معرض هلاکت و نابودى هستند و قهر خداوند نسبت به آنان، يک سنّت الهى است. «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ أَ لَمْ نُهْلِکِ الْأَوَّلِينَ»
2- با طرح تاريخ گذشتگان، وجدانهاى خفته را بيدار کنيد. «أَ لَمْ نُهْلِکِ الْأَوَّلِينَ»
3- تکذيب دين سابقه طولانى دارد. لِلْمُکَذِّبِينَ ... الْأَوَّلِينَ
4- تمدّنهاى بشرى، اگر از مرز دين بگذرند، روبه افول و سقوط مىروند و جاى خود را به تمدنهاى ديگر مىدهند. نُهْلِکِ الْأَوَّلِينَ ... نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ
5- ريشه جرم و فساد در جامعه، تکذيب دين و ارزشهاى دينى است. المکذبين ...
المجرمين
6- قهر خداوند، قانونمند است و تنها گناهکاران و مجرمان را در برمىگيرد.
«کَذلِکَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ»
7- عذابهاى الهى، از روى انتقام نيست، بلکه بر اساس استحقاق انسانها است.
«کَذلِکَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ»