برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 44)- به دیگران توصیه میکنید اما خودتان چرا؟! علماء و دانشمندان یهود قبل از بعثت محمد صلّی اللّه علیه و اله مردم را به ایمان به وی دعوت میکردند و بعضی از علمای یهود به بستگان خود که اسلام آورده بودند توصیه میکردند به ایمان خویش باقی و ثابت بمانند ولی خودشان ایمان نمیآوردند، لذا قرآن آنها را بر این کار مذمت کرده میگوید: «آیا مردم را به نیکی دعوت میکنید ولی خودتان را فراموش مینمایید» (أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَکُمْ). «با این که کتاب آسمانی را میخوانید آیا هیچ فکر نمیکنید» (وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْکِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ).
علمای یهود از این میترسیدند که اگر به رسالت پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و اله اعتراف کنند کاخ ریاستشان فرو ریزد و عوام یهود به آنها اعتنا نکنند. لذا صفات پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و اله را که در تورات آمده بود دگرگون جلوه دادند.
اصولا یک برنامه اساسی مخصوصا برای علماء و مبلبیت غین و داعیان راه حق این است که بیش از سخن، مردم را با عمل خود تبلیغ کنند همان گونه که در حدیث معروف از امام صادق علیه السّلام میخوانیم: «مردم را با عمل خود به نیکیها دعوت کنید نه با زبان خود».
ج1، ص70