تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ کِفاتاً «25» أَحْياءً وَ أَمْواتاً «26» وَ جَعَلْنا فِيها رَواسِيَ شامِخاتٍ وَ أَسْقَيْناکُمْ ماءً فُراتاً «27» وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ «28» انْطَلِقُوا إِلى‌ ما کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ «29» انْطَلِقُوا إِلى‌ ظِلٍّ ذِي ثَلاثِ شُعَبٍ «30» لا ظَلِيلٍ وَ لا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ «31» إِنَّها تَرْمِي بِشَرَرٍ کَالْقَصْرِ «32» کَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفْرٌ «33» وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ «34» آيا زمين را محل اجتماع زنده‌ها و مرده‌ها قرار نداديم. و در آن کوههايى استوار و بلند قرار داديم و آبى گوارا به شما نوشانديم. پس در آن روز واى بر تکذيب کنندگان. (به مجرمان گويند:) برويد به سوى آنچه آن را تکذيب مى‌کرديد. برويد به سوى سايه‌اى سه شاخه، نه خنک است و نه از شعله آتش مصون مى‌دارد. همانا دوزخ، شرارههايى به اندازه کاخ پرتاب مى‌کند. گويى شترانى زرد مويند. در آن روز واى بر تکذيب کنندگان.