تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «237» وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّکاحِ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‌ وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَکُمْ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ جلد 1 - صفحه 371 واگر زنان را قبل از آميزش طلاق دهيد، در حالى که براى آنها مهريه تعيين کرده‌ايد، نصف آنچه را تعيين کرده‌ايد (به آنها بدهيد،) مگر اينکه آنها (حقّ خود را) ببخشند و يا کسى که عقد ازدواج به دست اوست آنرا ببخشد، و اينکه شما گذشت کنيد، (و تمام مهر آنان را بپردازيد) به پرهيزگارى نزديکتر است. و گذشت و نيکوکارى در ميان خود را فراموش نکنيد که همانا خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست.