اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ فَواکِهَ مِمّا يَشتَهُونَ (42) کُلُوا وَ اشرَبُوا هَنِيئاً بِما کُنتُم تَعمَلُونَ (43)
آنچه ميل داشته باشند و لذت ميبرند.
بخوريد و بياشاميد گوارا بسبب آنچه که بوديد عمل ميکرديد.
کُلُوا از آن فواکه وَ اشرَبُوا از آن عيون (هنيئا) نه سيري دارد و نه گرسنگي تمام لذت صرف است و دوام دارد که ميفرمايد: مَثَلُ الجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ المُتَّقُونَ تَجرِي
جلد 17 - صفحه 346
مِن تَحتِهَا الأَنهارُ أُکُلُها دائِمٌ وَ ظِلُّها تِلکَ عُقبَي الَّذِينَ اتَّقَوا وَ عُقبَي الکافِرِينَ النّارُ رعد آيه 35.
بِما کُنتُم تَعمَلُونَ که قابليت اينکه تفضلات را پيدا کرديد نه اينکه استحقاق داشته باشيد و طلبکار باشيد.