تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّا کَذلِکَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (44) إِنَّا کَذلِکَ‌: بدرستى که ما اينچنين، نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ‌: پاداش مى‌دهيم اهل احسان را در عقيده و عمل. اين کلام اخبار است از حق تعالى به اعطاى اجر و چون ايشان دانسته باشند که اين خوردن و آشاميدن، مراد حق تعالى است، سرور ايشان بيشتر و ميل زيادتر گردد. تنبيه: سرمايه کمالات و ترقيات انسانى و سعادت جاودانى و وصول به نعماء بهشتى، تقواست، يعنى پرهيزکارى از آنچه موجب نقصان و انحطاط مراتب سعادت است. و تقوا را سه مرتبه است: 1- نگاهدارى نفس از عذاب مخلد، به تصحيح عقايد ايمانيه. 2- اجتناب از محرمات شرعيه از فعل و ترک. 3- نگهدارى نفس از آنچه مشغول سازد قلب را از حق. و اين درجه خواص بلکه خاص الخاص باشد، و آيه شريفه عنوان تقوى را موضوع، و متّقين را نامزد نعم بهشتى مقرر فرموده، و نيکوکاران حقيقى پرهيزکاران مى‌باشند.