تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْکَعُوا لا يَرْکَعُونَ (48) وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْکَعُوا: و چون گفته شود مر اين کفار را نماز گزاريد، لا يَرْکَعُونَ‌: نماز نگزارند. مراد رکوع اسلام است. و تسميه آن به رکوع، به جهت آنست که نماز، رکن اعظم اسلام است بعد از شهادتين. پس معنى آنکه: چون کفار مأمور شوند به اسلام، اسلام نياورند و بر استکبار مصر شوند. بنا به قولى اين آيه در شأن ثقيف نازل شد. وقتى حضرت ايشان را به نماز امر فرمود، گفتند: منحنى نمى‌شويم، زيرا اين بر ما عار و ننگ است. فرمود: خير نيست در دينى که رکوع و سجود ندارد. «1» ابن عباس گفته: اين در روز قيامت است که مردمان را به سجود خوانند و ايشان توانائى نداشته باشند که سجده کنند. «1» منهج الصادقين، جلد 10، صفحه 123. جلد 13 - صفحه 441