تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَ لا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ کَفُوراً «24»
فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ: پس صبر کن مر حکم پروردگار خود را به تأخير نصرت تو و هلاک معاندان، چه حکمت مقتضى آنست، وَ لا تُطِعْ مِنْهُمْ: و فرمان مبر از ايشان، آثِماً أَوْ کَفُوراً: گناهکار که انواع فسق و فجور بجا آورد، يا ناسپاسى را که کفران نموده و کافر شده و ديگران را دعوت به کفر نمايد، مراد عتبه و وليد باشد.
تنبيه: اين مطلب مسلّم است که مقام شامخ رسالت، اعلى و اجل است از آنکه پيروى فاسق فاجر و ناسپاس حق را نمايد. بنابراين خطاب ارشادى و مراد امت باشند. و ايضا حضرت صادق عليه السّلام فرمايد: نزل القرآن بايّاک اعنى و اسمعى يا جارة «1». خطاب به پيغمبر، و مراد امت باشند که نبايد پيروى کنند
«1» اصول کافى، جلد 3، صفحه 439.
جلد 13 - صفحه 422
فاسق و کافر را. و همچنين مطاوعت و تقويت ننمايند معاصى را، چنانچه در آيه ديگر فرمايد: تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ.