تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَيْلاً طَوِيلاً «26» وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ‌: و بعضى از شب پس سجده کن مر او را، يعنى نمازگزار. اکثر مفسران گفته‌اند: بُکْرَةً، وقت نماز صبح؛ و اصيل، وقت نماز ظهر و عصر؛ وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ‌، نماز مغرب و عشاء است. پس معنى چنين باشد که در پنج وقت به نماز مداومت نما. وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا: و نمازگزار براى خدا در شب دراز، يعنى در وقت دراز اوقات شب به نماز تهجد قيام نما که آن دو ثلث يا نصف يا ثلث آنست. و احمد بن محمد از حضرت رضا عليه السّلام سؤال نمود از اين آيه که اين تسبيح چيست، فرمود: نماز شب است. «1»