تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
عُذْراً أَوْ نُذْراً «6»
عُذْراً أَوْ نُذْراً: به جهت عذر محقان صواب کار، يا ترساندن مبطلان تبه روزگار، يعنى القاى ذکر به جهت آنست که اهل حق، اعتذار جويند به خدا به توبه و استغفار در وقت مشاهده نعماى الهى و تفکر در آلاى سبحانى و دلايل قدرت قهارى، و با به جهت تخويف مبطلان است که تعقل نمى‌کنند در آيات قرآنى و تفکر نمى‌کنند در شواهد براهين الهى.