تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ «9»
وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ: و جمع کرده شود آفتاب و ماه، يعنى آنها را با يکديگر جمع کرده در دريا افکنند، و دريا از مجاورت آنها آتش گردد. يا مراد، جمع شمس و قمر است در رفتن روشنائى و شعاع آنها، تا تاريکى بر اهل دنيا کامل و هيچ نورى و روشنى در او نماند. و هر که در آنها نگرد، مانند دو گاو سياه به نظرش آيد.