تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ثُمَّ کانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى (38)
ثُمَّ کانَ عَلَقَةً: پس بوده است خون بسته، فَخَلَقَ فَسَوَّى: پس تقدير نمود براى او زمانى در رحم تا بيافريد اعضاى باطنه و ظاهره و صورت او را در شکم
جلد 13 - صفحه 406
مادر، پس تسويه فرمود او را به اعتدال قامت و حسن صورت و کمال قدرت، يا تسويه نمود جارحه را براى عملى که مختص به آن است.