1- به تاريخ بنگريم و از آن درس بگيريم. «أَ لَمْ تَرَ ...»
2- در بيان تاريخ، آنچه مهم است عوامل عزّت و سقوط است، نه نام افراد و قبايل و مناطق. «الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ»
3- آنجا که اراده خداوند باشد، فرار کارساز نيست. «فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا»
4- خداوند در همين دنيا بارها مردگان را زنده کرده است. «ثُمَّ أَحْياهُمْ»
5- فراز و نشيبها، مرگ و ميرها، زاد و ولدها و زندهشدنهاى مجدّد، همه نمونههايى از الطاف وفضل الهى است. «إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ»