تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَدَعا رَبَّهُ أَنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ «22»
فَدَعا رَبَّهُ: پس خواند موسى پروردگار خود را، أَنَّ هؤُلاءِ: بدرستى که اين گروه قبطيان، قَوْمٌ مُجْرِمُونَ: گروهى هستند مصر بر کفران و طغيان. اين تعريض است به نزول عذاب استيصال. نزد بعضى دعا نمود: «اللّهمّ عجّل لهم ما يستحقّونه باجرامهم».
تبصره: آيه شريفه حق ناشناسى اين جماعت را به عالميان معرفى سازد، پيغمبرى که خيرخواه و براى هدايت و رستگارى آنها از جانب خدا با آيات بينات مبعوث و از راه لطف آنها را ارشاد نمايد، به عوض قبول ايمان و نصيحت در مقام سرکشى به زبان دشنام و تهديد قتل برآمده خود را در معرض سخط و غضب درآوردند، چون عناد و لجاج و طغيان بى‌حد رسيد سر انجام کار به نزول
جلد 12 - صفحه 19
عذاب کشيد.