تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً «11» ابو جهل و وليد با مشرکين، نسبتهاى ناشايسته به پيغمبر مى‌دادند. عاقبت وليد گفت: ما هو الّا سحر يؤثّر: اين سخنان به سمع مبارک حضرت رسيد، به غايت ملول شد؛ آيه آمد: ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً: بگذار مرا اى پيغمبر به آنکه آفريدم او را در حالتى که او تنها بود، يعنى هيچ مالى و اولاد و انصارى نداشت.