تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ «22» ثُمَّ عَبَسَ‌: پس روى ترش کرد به جهت آنکه موجب طعنى نيافت در آن، يا در پيغمبر نگريست و روى ترش کرد، وَ بَسَرَ: و پيشانى در هم کشيد به کراهت شديده مانند متهم و متفکر در امرى.