تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لا تُبْقِي وَ لا تَذَرُ «28» لا تُبْقِي وَ لا تَذَرُ: آتشى که باقى نگذارد گوشت و پوست و اعضا را، و باز نوسازد آن را و دست باز بدارد، ديگر بار به همين منوال هميشه معذب باشد.