تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ (34) وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ: و سوگند به صبح و روز چون روشن شود يا روشن گرداند و تاريکى را زايل سازد.