1- پيامبران بر اساس وحى، جانشين خود را انتخاب مى‌کنند. «إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ»
2- رهبرى که خداوند تعيين کند، به نفع مردم است. «بَعَثَ لَکُمْ»
3- اگر مى‌خواهيد به آزادى و نجات برسيد، بايد رهبر الهى را بپذيريد. «إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَکُمْ طالُوتَ مَلِکاً»
4- دين از سياست جدا نيست. انبيا مستقيماً در مسائل نظامى دخالت وفرمانده نظامى عزل ونصب مى‌کردند. «إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَکُمْ»
5- از استعدادهاى نهفته در افراد گمنام و فقير، غافل نباشيد. «قَدْ بَعَثَ لَکُمْ»
6- نشانه‌ى ايمان واقعى، تسليم در برابر خدا و رسول است و بنى‌اسرائيل به خاطر پندار غلط تسليم نبودند. «أَنَّى يَکُونُ لَهُ الْمُلْکُ عَلَيْنا»
7- يکى از امتحانات الهى، نحوه برخورد ما با رهبر الهى است. «قالُوا أَنَّى يَکُونُ ...»
8- خودبرتربينى، محکوم است. «1» «نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْکِ مِنْهُ»
9- نام و مقام و شهرنشينى، نشانه برترى نيست. در اين آيه از کسانى که ملاک برترى را مال و مقام دانسته‌اند، انتقاد شده است. «لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ»
«1». چنانکه شيطان گفت: «أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ» اعراف، 12.
جلد 1 - صفحه 386
10- انتخاب الهى، بر اساس لياقت است، نه گزاف و بيهوده. «إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْکُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ»
11- قدرت علمى و توانايى جسمى، دو شرط لازم براى فرماندهى لشکر است.
«بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ»
12- توانايى علمى، مهم‌تر از توانايى جسمى است. «زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ» ابتدا کلمه‌ى «علم» آمد، سپس «جسم».
13- رهبر و مدير بايد زير دستان خود را توجيه کند و دليل کار و انتخاب خود را بازگو کرده و ابهامات را برطرف کند و نگويد اين حقّ من است که هر کارى بخواهم انجام دهم. پيامبر دليل انتخاب طالوت را توانايى علمى وجسمى او بيان کرد. «زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ»
14- نه فقر وگمنامى، مانع لطف الهى است و نه ثروت وشهرت، باعث آن. «وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ»
15- سرچشمه‌ى اکثر اعتراضات مردم، کوته نظرى و کوته فکرى است، ولى علم خداوند بى‌نهايت ونامحدود است. «واسِعٌ عَلِيمٌ»