تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بَلْ يُرِيدُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتى صُحُفاً مُنَشَّرَةً (52)
بَلْ يُرِيدُ: بلکه از روى عناد و انکار مىخواهد، کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ: هر مردى از ايشان، أَنْ يُؤْتى صُحُفاً مُنَشَّرَةً: آنکه داده شود نامههاى سرگشاده بىمهر که: اى فلان، پيروى کن پيغمبر را.