اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بَل يُرِيدُ کُل‌ُّ امرِئ‌ٍ مِنهُم أَن يُؤتي صُحُفاً مُنَشَّرَةً (52)
بلکه اراده ميکند هر يک از آنها اينکه داده شود باو صحيفه‌هاي باز شده.
يکي از بهانه‌هاي مشرکين اينکه است که ما ايمان باين که تو از جانب خدا آمده‌اي و اينکه قرآن کلام خدا است نميآوريم مگر اينکه خدا يک نوشته بر ما بفرستد که اينکه محمّد (ص) فرستاده من است و اينکه قرآن کلام من است چنانچه گفتند: لَن نُؤمِن‌َ لِرُقِيِّک‌َ حَتّي تُنَزِّل‌َ عَلَينا کِتاباً نَقرَؤُه‌ُ اسراء آيه 95 و اينکه بهانه از جهاتي باطل است:
اولا- همين انداز که خداوند معجزه‌اي بدست رسولش جاري کرد که از افعال خاصه خدا است و قدرت بشر خارج است اينکه نشاني است که اينکه فرستاده من است با يک دليل قطعي بر اثبات نبوت و گفتيم: اثبات نبوت بايد بدليل قطعي يقيني باشد و آن سه چيز است: اول- اقامه معجزه که بمنزله نشاني حق است مثل امضاء و مهر که اثبات سند ميکند دوم- اخبار نبي سابق النبوة مثل اخبار اينکه پيغمبر بر نبوت انبياء سلف. سوم- اخبار معصوم ثابت العصمة بر نبوت نبي مثل اخبار ائمه معصومين باحوال انبياء و رسل و گفتيم در معجزه همين مقدار که حجت تمام شود کافي است نبايد ملعبه اشخاص باشد که هر که هر چه تقاضا کند انجام دهد.
و ثانيا- اگر بنا باشد که بر هر يک فرد صحف و کتاب نازل شود از کجا اينکه
جلد 17 - صفحه 288
کتابها از جانب خدا باشد چه بسيار شيادها نوشته در ميآورند و ميگويند:
خدا فرستاده.
و ثالثا- اللّه‌ُ أَعلَم‌ُ حَيث‌ُ يَجعَل‌ُ رِسالَتَه‌ُ انعام آيه 124. هر بي سر و پايي قابل رسالت و ارسال کتاب نيست، جايي که مثل حضرت موسي بايد چهل شب در ميقاتگاه مشغول عبادت باشد تا الواح تورات بر او نازل شود لذا ميفرمايد: