اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَکَيف‌َ تَتَّقُون‌َ إِن کَفَرتُم يَوماً يَجعَل‌ُ الوِلدان‌َ شِيباً «17»
پس چگونه خود را حفظ ميکنيد و دوري ميجوئيد از عذاب الهي اگر کافر شديد روزي که از شدت احوال آن روز بچه‌ها را پير ميکند، فرداي قيامت نه ناصر و نه معيني دارند و نه مال و اولادي و نه عزت و شوکتي و نه جاه و جلالي و نه لشکر و عسکري که بتوانند خود را از کوچکترين عذابهاي الهي نگاه دارند و دفع کنند تمام تنها وارد ميشوند: وَ لَقَد جِئتُمُونا فُرادي کَما خَلَقناکُم أَوَّل‌َ مَرَّةٍ وَ تَرَکتُم ما خَوَّلناکُم وَراءَ ظُهُورِکُم وَ ما نَري مَعَکُم شُفَعاءَکُم‌ُ الَّذِين‌َ زَعَمتُم أَنَّهُم فِيکُم شُرَکاءُ لَقَد تَقَطَّع‌َ بَينَکُم وَ ضَل‌َّ عَنکُم ما کُنتُم تَزعُمُون‌َ انعام آيه 94.
فَکَيف‌َ تَتَّقُون‌َ شما کفار و مشرکين چه ميکنيد و چگونه خود را از عذاب الهي نجات ميدهيد و خود را حفظ ميکنيد! اگر در دنيا مغرور بمال و اتباع و قوت و قدرت خود هستيد با اينکه نميتوانيد از کوچکترين بلاهاي خدا جلوگيري کنيد پس چه ميکنيد:
يوما که روز قيامت باشد که نه مال داريد نه اتباع نه قوت و نه قدرت بلکه خوار و ذليل زير غل و زنجير.
يَجعَل‌ُ الوِلدان‌َ شِيباً از شدت احوال قيامت زمين مثل کوره حدادي خورشيد يک ني بالاي سر نورش گرفته تاريک حرارتش بر زمين تابيده و صورتها سياه آتش جهنم شعله ميزند و نعره ميزند ملائکه عذاب با تازيانه‌ها و عمودهاي آتشي البته مشاهده اينکه احوال اگر رستم باشد مورچه ميشود اگر شير باشد موش ميشود چه رسد جوان را پير کند.