تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «249» فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيکُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ‌ پس هنگامى که طالوت، سپاهيان را با خود بيرون برد، به آنها گفت: خداوند شمارا به يک نهر آب آزمايش مى‌کند، پس هر که از آن بنوشد از من نيست و هرکس از آن نخورد از من هست، مگر آنکه با دست، مشتى برگيرد (و بياشامد.) پس (همين که به نهر آب رسيدند،) جز اندکى همه از آن نوشيدند، سپس هنگامى که او و ياوران با ايمان او از آن نهر گذشتند، (و دشمن را ديدند) گفتند: امروز ما توانايى مقابله با جالوت و سپاهيان او را نداريم. امّا آنها که اعتقاد داشتند خدا را ملاقات خواهند کرد (و به روز قيامت ايمان داشتند) گفتند: چه بسا گروهى اندک که با اذن خدا بر گروهى بسيار پيروز شدند و خداوند با صابران (و استقامت کنندگان) است.