برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 1)- ما قرآن عجیبی شنیدهایم! در این آیه میفرماید: «بگو: به من وحی شده که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا دادهاند، سپس گفتهاند، ما قرآن عجیبی شنیدهایم ...» (قل اوحی الی انه استمع نفر من الجن فقالوا انا سمعنا قرآنا عجبا).
این آیه به خوبی نشان میدهد که طایفه «جنّ» دارای عقل و شعور و فهم و درک، و تکلیف و مسؤولیت، و آشنائی به لغت، و توجه به فرق بین کلام اعجاز و غیر آن دارند، همچنین خود را موظّف به تبلیغ حق میدانند، و مخاطب خطابهای قرآن نیز هستند.
آنها حق داشتند که قرآن را سخنی عجیب بشمرند، زیرا هم لحن و آهنگ آن عجیب است، و هم نفوذ و جاذبهاش، هم محتوا و تأثیرش عجیب است و هم آورنده آن که درس نخوانده بود و از امیین برخاست.